Categorie: Fibromyalgie

Helaas gaat het niet zo goed met mijn lijf waardoor ik vaker in bed lig. Na al veel leuke series gezien te hebben (The Good Wife, Orange is the new black, House of cards, call the midwife etc), was ik op zoek naar verse leuke input. Op twitter en Facebook vroeg ik om kijktips op Netflix. Nou dat heb ik geweten, zo tof! Deel de tips graag hier zodat jullie wellicht ook wat nieuw kijkvermaak hebben. Aanvullen mag uiteraard ook 🙂 Continue reading →

Share
tumblr_static_2_stay_strong_quotes_tumblr__1_Ik wou dat ik samen was, zo niet alles in 1 en opdeelbaar vooral. Dat mijn hoofd en lijf als het me uitkomt te scheiden waren. Hoofd vol met lieve kleine allerliefste oma die al een paar jaar met haar hoofd al ver weg is gereisd en nu het nog grotere loslaten is begonnen. Afwachten tot dat telefoontje komt. Mijn lijf is in verzet tegen de herfst (qua seizoen en hormonale lijf) en de winterkou die mijn spieren nu al bevriest en mijzelf nog meer in mijn cocon doet keren. Vast in mezelf, in lijf en hoofd vol met vrijheid die ik aanbid. Is die vastheid in mijn lijf en hoofd wat er alleen maar is? Of is daar dan eigenlijk de vrijheid ook allang zonder dat ik hem zie of zag?
Vrijheid zit in alles, hoofd, lijf en hart. Eens kijken waar ik het heb verstopt.

Ps: Ken je het nummer Vrij van Blof? Deze lekker hard meezingen helpt me om mijn vrijheid weer te vinden en voelen.

Schilderij van zwaluwen vond ik online, weet niet wie hem maakte. Ben wel nieuwsgierig!
Share

Superwoman, zo voel ik me soms. Dan breng ik mijn zoon naar school (ja met van die heerlijk gevulde lunchboxen), wandel ik een stuk, eenmaal weer thuis verzorg ik de egels, paar uur werken. Jee is het al lunchtijd? Eten, uurtje liggen of toch nog even een boodschap doen. Dan is zoon alweer uit school. Huiswerk met hem maken en om 5 uur komt mijn lief weer thuis, ook moe maar toch kookt hij voor ons terwijl ik weer even lig.

Superwoman als een dag (soms zelfs een week) dit allemaal kan, dat het lukt. En dan gaat een dag ineens anders, lukt een uur liggen net niet. Komt er iets spannends voorbij. Komt ineens de winter met de kou door mijn lijf. Dan breekt deze superwoman. Want ik weet het, ik lijkt soms zo super (& zo voelt het soms ook) maar ondertussen heb ik wel pijn, altijd pijn. In al die dingen die ik doe zit een aanpassing. Ik douche ’s morgens om mijn spieren soepel te krijgen omdat ik als ik uit bed stap wankel en alles verkrampt is. Ik probeer elke dag te wandelen, want mijn spieren moet ik onderhouden. Die egels verzorg ik met liefde, maar het kost me ook veel. Even liggen klinkt heerlijk en dat is het soms ook, maar het is ook nodig anders red ik het niet als mijn zoon uit school komt. Even stoeien met mijn zoon, een stukje rennen, een dagje uit, op bezoek, met de fiets naar de stad. Het kan soms, het kan soms ook echt niet. Dat is voor mezelf al moeilijk maar nog moeilijker is het als ik zie dat mensen om me heen, die ik vooral de superwoman laat zien, het niet begrijpen. Het maakt me verdrietig maar ik snap het want ik wil het ook heel vaak niet zien en aan toe geven.

Geen intentie om een zielig verhaal te schrijven, wel om te laten zien dat deze superroman een beetje uitgeblust is. Ik ga lekker een pot thee drinken en een boek lezen. Pluk de dag, want dat dekentje op de bank met die pot thee jongens dat is echt zo fijn!

Share

ChangeOnlangs beleefde ik een zeer inspireerde dag bij het Banyan Centre. Change day, “Ontdek de genezer in jezelf” Deze dag dag werd geĂŻnitieerd door het prachtige banyan-centrum in samenwerking met Change magazine. Op 1 dag 4 deskundigen met inspirerende visies op ons eigen zelfgenezend vermogen. Klinkt mooi en mijn lijf met pijn door fibromyalgie, pds en bekkeninstabiliteit kan best wat inspiratie gebruiken.

Bij binnenkomst ervaar ik al een soort rust en ontspanning die ik ook bij de sauna Thermen Bussloo ervaar. Een positieve sfeer, helemaal fijn om hier te zijn.

Dr. Ivo van Orshoven gaf de eerste workshop, “Leven vanuit je oorspronkelijke natuur”. Hij was duidelijk, vol humor maar ook pittig prikkelend als het gaat om chronisch zieken.
Met een opgetrokken wenkbrauw en ok ik geef toe ligt geĂŻrriteerd liet ik het op me af komen. Hij vertelde over leven vanuit je oorspronkelijke natuur, verbinding met jezelf en wat er om je heen gebeurt. “Hoe meer we ons laten raken, hoe meer we in beweging komen. Hoe meer we in beweging komen, hoe meer we onszelf worden”. Mooi woorden waarna hij ons met oefeningen in beweging zette. Spannende contact oefeningen om te laten voelen, bewust te voelen wat er gebeurd met je. Mooie quotes die me raakte: “Beweging is verandering”, “Ga uit je hoofd en in je lijf”, “Ervaar en volg jezelf” Een man met passie die graag inspireert en bezig wil zijn met gezondheid, kijk naar gezondheid en leg daar de focus. Uiteindelijk was ik erg blij dat ik het binnen heb gelaten want het werkt ook inderdaad zo merk ik nu, voor mij stond ook ziek zijn steeds op de voorgrond. Hij gaf iedereen zijn boek “Op weg naar de energetische mens” mee. Mooi leesvoer om me nog verder te laten inspireren.

Na een heerlijke lunch (lekker en gezonde lunchbuffet, heel fijn) was het tijd voor dr. Henk Fransen met de workshop “Versterk het genezend vermogen op 5 niveaus”. Je lijf kan zichzelf herstellen zoals een wondje ook weer dicht gaat. Je kunt zelf stappen nemen om je zelfgenezend vermogen te vergroten op fysiek, emotioneel, mentaal, sociaal en spiritueel gebied. Weer een zeer inspirerende spreker al had ik wel een nare kriebel omdat hij veel praat over kanker patiĂ«nten. Dat raakt me omdat mijn schoonvader aan kanker is overleden. Maar eerlijk is eerlijk ook zijn woorden raakten me. Helemaal toen hij ook geweldloos communiceren noemde 🙂 Ook hij legde de focus op “wel” en stelde de vraag: Waarvoor ben je gemaakt, waar liggen interesses?, focus daarop en ga die weg in kleine stapjes (niet zwart/wit). Dat is de sleutel naar gedachte verandering. Onbewuste gedachten beĂŻnvloeden veel, gedachten die je geloofd zijn een gevoel.

Als laatste koos ik voor de workshop “Open je hart” van Patricia van Walstijn. Zij ontwikkelde een methode om emotioneel in balans te komen en oude kwesties die het hart gesloten houden voorgoed op te lossen. Dat wil ik! dacht ik gelijk. Ze gaf een korte uitleg en liet ons gelijk ook een paar oefeningen ervaren. Ze sprak over de 12 hartverlangens, zijn deze vervuld in je kindertijd of later? Je kunt gemiste hartverlangens ook aan jezelf geven. Hoe geluk en gezondheid hand in hand gaan en je diepe verlangens van je hart kunt ontdekOpen je hart in 6 stappenken. Ik kocht haar boekje “Open je hart in 6 stappen“, een praktisch toepasbaar boekje. Een aanrader dus! In de webshop van het Banyan centre vind je trouwens nog meer mooie boeken, cd’s en producten.

Al met al een super dag. Ik besefte me dat ik teveel in mijn hoofd zit, ik denk altijd na over hoe dingen beter kunnen. En hoe pittig het is om ziek te zijn. Ik was al aardig op weg met mijn “Pluk de dag” moto maar merk dat ik dat vooral deed vanuit ziek zijn en niet vanuit “wel” en “gezond”. Nog mooie stappen om te maken, een mooie reis die ik met een open hart graag maak.

Ook eens een dag beleven bij het Banyan centre? Ze hebben een heel mooi aanbod aan veelzijdige workshops en meerdaagse workshops. Kijk voor het aanbod op www.BanyanCentre.nl

Share

Al surfend op internet kwam ik dit filmpje tegen over hoe het voelt om fibromyalgie te hebben. Ook ik denk dat weinig mensen zich kunnen voorstellen hoe het is, hoe het voelt. Daarom deel ik graag dit filmpje. Niet alleen om te laten zien wat mijn strijd is, maar ook om anderen de herkenning te geven die ik voelde bij het zien ervan. Fibromyalgie is een dagelijkse strijd met steeds opnieuw zoeken naar balans omdat het elke dag anders kan zijn. Door pijn, vermoeidheid, vergeetachtigheid en het verdriet wat deze ziekte met zich mee brengt. Maar ook zeker de hoop op die mooie zonnige dag waarvan ik nog intenser geniet! Want hoe naar de pijn ook is, ik geniet zoveel intenser van de kleine mooie dingen en momenten. Pluk de dag!

Share

10 minuten, 10 x 60 sec op een dag voor mezelf. Dat is toch heel erg weinig. En toch lukt het me soms niet om langer dan 10 minuten helemaal niets te doen. Gewoon zitten. Zitten en niets doen. Ik heb een leuke app op mijn iphone die heet Headspace. Super app om elke dag even stil te staan en te mediteren om weer ruimte in je hoofd te krijgen. Die ruimte kan ik wel gebruiken. Ik ben al een paar keer opnieuw begonnen en vergeet het in mijn volle hoofd na een dag of 3. Vanaf morgen ga ik een wekker zetten in mijn telefoon, afspraak met mezelf, tijd voor Headspace!

Ook benieuwd? Hier vind je alle info over headspace: getsomeheadspace.com

 

Share

Vakantie wat keek ik daarnaar uit. Inmiddels heeft mijn zoon al 2,5 week vakantie en zijn we net terug van zonnig Kreta. We hebben genoten. Gelukkig wel maar wat baalde ik dat ik zoveel pijn had. Ik keek uit naar vakantie en in mijn hoofd past daar niet de pijn bij die ik wel had. Gek doen met mijn zoontje op het strand, van de mega hoge glijbaan bij een waterpark, een stuk lopen in de bergen, stoeien met mijn zoontje. Het lukte me niet…. ik baal daarvan. Ik wil een gezond lijf, een lijf wat het doet, een lijf om me vrij te voelen in wat ik wil. Dat mijn zoontje zich niet af hoeft te vragen hoe het met mij gaat en wat er kan. Niet dat hij dat altijd doet, hij kan ook ineens aan me hangen of op me springen zonder na te denken (au, maar ook gelukkig!)

Dat ik al een half jaar mega moe ben (anders moe dan gebruikelijke fibro vermoeidheid) helpt ook niet mee. Mijn lijf doet raar, extra raar en ik snap het niet. Volgende week maar opnieuw naar de huisarts. Ik wil weer grip terug op mijn lijf, mijn leven.

Op een fijne dag op vakantie dook ik door de golven, zwom ik met mijn zoon en dook onder hem door, lag ik opgepropt een uurtje bij hem in bed, snorkelde ik alsof ik net als vroeger echt dook tussen de vissen. Ik mis mijn oude lijf, ik mis de vrijheid en vond het in kleine zeer waardevolle momenten terug. Ik koester ze extra en hou ze vast. Pluk de dag is zo belangrijk.

Share

In veel van mijn blogs, tweets en facebook berichten schrijf ik over mijn Pluk de dag momenten die ik met mijn zoontje beleef. Die momenten zijn erg belangrijk voor me, extra belangrijk omdat ik naast een moeder die leuke dingen doet met haar kind ook een moeder ben die veel pijn heeft door oa fibromyalgie. Het valt me soms zwaar. De laatste tijd is mijn pijn weer toegenomen met daarbij ook nog een flinke dosis extra vermoeidheid. Dat gaat me niet in de koude kleren zitten en ik kan minder dan ik zou willen. Toen ik klein was had mijn moeder pijn, heel vaak heftige hoofdpijnen en ze zonderde zich af en was er eigenlijk niet. Die afwezigheid en het stil moeten zijn dat gevoel wil ik mijn kind niet geven. Mijn moeder kon niet anders maar ik wil het anders en dat is hard werken maar ook dubbelop genieten. En toch doet het me elke keer opnieuw pijn als niet lukt wat ik of wat mijn zoon zo graag zou willen. Gelukkig lukt het me om de kleine zo belangrijke momenten te zien, dat helpt namelijk enorm.

Op de foto een zeer dierbaar Pluk de dag moment, we deden samen yoga. Eerst wat yoga oefening uit een boek en daarna deed hij vooral grappige houdingen en ik deed hem zo goed als ik kon na. We sloten af met een rust moment, knieën en voorhoofd tegen elkaar aan, ogen dicht en rustig ademen. Zo fijn, wat waren we stil en bewust echt samen. We plukken de dag met een beperking en ik hoop dat hij later kan zeggen dat ik er was ondanks mijn pijn.

Share

De afgelopen weken (eigenlijk al maanden) heb ik meer pijn, mijn spieren zitten vast door kou, doordat ik teveel deed of doordat ik te weinig deed of teveel achter elkaar. Het is steeds weer zoeken naar een nieuwe balans omdat alles steeds veranderd. Feit is wel dat ik het afgelopen jaar vooral meer pijn heb gekregen voor mijn gevoel. Dat vind ik erg lastig omdat ik zo mijn best doe door te zwemmen, beweging en rust af te wisselen, dingen te doen die ik leuk vind en energie van krijg. Het valt me zwaar als een terugval heb en niet snel herstel. Dan komt de gedachte of het ooit wel weer iets beter zal gaan toch af en toe op.

Een tijdje geleden ben ik begonnen in een boek over omgaan met pijn en mindfulness dat heet “omgaan met pijn, de kunst van het aanvaarden” Ik heb er al veel aan gehad, stil staan bij het nu en niet blijven weg hollen van de pijn (een voor mij bekende circel waar ik vaak in belande) Ik ben inmiddels op de helft en beland bij de pagina waar de vraag gesteld wordt “Aanvaard je de pijn?” “Pas als je daar volmondig “ja” op kunt zeggen heeft het zin om verder te lezen”. Hoewel ik dacht de pijn ondertussen wel een plek te hebben gegeven kom ik nog niet verder dan die bladzijde. Waarschijnlijk moet ik nog dingen uitzoeken. Blijkbaar hoop ik dat er toch nog wel iets is. Of misschien vind ik zelfs dat er wel wat zou moeten zijn om mijn  dagelijkse pijn te verminderen. Ik blijf nog zoeken naar wat er is en hoop het te vinden en anders vind ik het moment waarop ik  de pijn kan aanvaarden.

Share